زمینه و هدف: سرطان بعد از بیماری های قلبی عروقی دومین عامل مرگ ومیر در کشور های توسعه یافته است. هدف این مطالعه تعیین فاکتورهای اپیدمیولوژیکی موثر در ایجاد سرطان حنجره و استفاده از آن در جهت تدوین برنامه هایی برای درمان موثرتر و بهبود پیش آگهی بیماران مبتلا به سرطان حنجره بود.روش بررسی: کلیه پرونده های ثبت شده در مرکز ثبت سرطان در وزارت بهداشت مربوط به بیماران سرطان حنجره استان تهران در سال های 1387-1384 مورد بررسی قرارگرفت. از تعداد کل 513 بیمار بررسی شده 279 بیمار که امکان پیگیری ایشان از طریق تماس تلفنی یا آدرس پستی ممکن بود، در مطالعه لحاظ گشتند. جمع آوری اطلاعات از طریق پرسشنامه انجام شد، آنالیز اطلاعات با استفاده از SPSS20 انجام شد. بررسی بقاء با منحنی Kaplan Meier و اثر فاکتور های مورد مطالعه بر میزان بقاء با آزمون Cox regression بررسی گردید.یافته ها: میانگین سنی بیماران 61.1 سال، با انحراف معیار 10.54 بود. مردان 92.1% از بیماران را شامل می شدند. ترکیبی از سه روش جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی مهم ترین روش درمانی بود. میزان بقای کلی پنج ساله بیماران برابر 57.7%، با انحراف معیار 0.03 به دست آمد. متغیر جنسیت، میزان تاخیر حرفه ای و درجه تمایز هیستولوژی تومور با بقاء ارتباط معنی داری نداشت (0.52، 0.14، P=0.38). در حالی که میزان بقاء با سن و میزان تاخیر بیمار ارتباطی معنی دار داشت (0.07، P=0.03).نتیجه گیری: میزان بقاء در مبتلایان با سن بالاتر کمتر بود. همچنین تاخیر ناشی از بیمار و درمانگر بالا بود که توجه به آن برای ارتقاء کیفیت زندگی این بیماران ضروری به نظر می رسد.

مقدمه: از مهمترین ریسک فاکتورهای کانسر حنجره و هیپوفارنکس سیگار، الکل و آنمی است. ولی ریفلاکس نیز از علل مطروحه است. از علل افزاینده ریفلاکس بارداری، ضدالتهاب های غیراستروییدی و داروهای کاهنده فشار اسفنکتر تحتانی مری است. نقش هلیکوباکترپیلوری در پیدایش ریفلاکس بر اساس ناحیه درگیر معده متفاوت بوده و می تواند حتی نقشی کاهنده داشته و سبب کاهش ابتلا به بسیاری از بیماری های مروی و یا بخش فوقانی دستگاه گوارش هوایی گردد.روش کار: این بررسی مطالعه مقطعی و مورد شاهدی در سال های 85-1384 در بیمارستان قایم (عج) مشهد از جهت تشخیص سطح سرمی آنتی بادی های IgG و IgA ضد هلیکوباکترپیلوری در نمونه های خونی 2 گروه بیماران و شاهد بوده است. متغیرها شامل: سن، جنس و نتایج آزمون های سرمی بود. نتایج با آمار توصیفی و تحلیلی بررسی شدند. نتایج: 45 بیمار (39 مرد و 6 زن) و 42 نمونه شاهد (33 مرد و 9 زن) بررسی شدند. 2 گروه از جهت سنی و جنسی سازگار بودند. نتایج مثبت IgG و IgA در گروه بیماران به ترتیب 3 نفر (6.6%) و 3 نفر (6.6%) و در گروه شاهد 26 نفر (61.9%) و 12 نفر (28.5%) بود. اختلاف بین دو گروه از نظر آماری معنی دار بود (P<0.001).نتیجه گیری: در مطالعه ما گروه شاهد با اختلافی معنی دار ابتلا بیشتری را به عفونت هلیکوباکترپیلوری نشان دادند. این امر می تواند ناشی از اثر محافظت کننده هلیکوباکتر در برابر بدخیمی های حنجره و هیپوفارنکس باشد. بررسی های آینده نگر و با سنجش همزمان ریفلاکس، عفونت با هلیکوباکترپیلوری و ناحیه جایگزینی آن در معده پیشنهاد می شود.

مقدمه: سرطان حنجره بر اساس عوامل مختلف می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند. هدف این پژوهش بهبود مدلی مبتنی بر یادگیری ماشین جهت ارتقاء تشخیص افراد درگیر با سرطان حنجره می باشد.   روش کار: گام نخست، صداهای افرادی که به مراکز درمانی مراجعه کرده اند (شامل آواهای (آ)، (ای)، (او)) ضبط شده و به عنوان مجموعه داده در نظر گرفته شده اند؛ در گام دوم داده ها توسط پزشک متخصص به سه کلاس سرطان خوش خیم، سرطان بدخیم و سالم تقسیم شده اند؛ در گام سوم مرحله پاکسازی داده ها انجام شده است؛ در گام چهارم ویژگی های مرتبط با صدا از داده ها استخراج و در گام پنجم، 5 مدل یادگیری ماشین SVM، Decision Tree، Naïve Bayes، MLP  و  Random Forest بر روی مجموعه داده ها پیاده سازی شده است و در آخر با استفاده از معیارهای ارزیابی مانند دقت، F-score  و دیگر معیارهای ارزیابی، عملکرد مدل ها ارزیابی شده است. یافته ها: نتایج پیاده سازی نشان داد که مدل SVM برای آوای (آ)  و آوای (او)  با دقت 0/818، دقت بالاتری نسبت به سایر مدل ها از خود نشان داده است، آوای  (ای) با دقت 0/818 در مدل MLP بالاترین دقت را دارا می باشد. نتیجه گیری: پژوهش حاضر،  به ارزیابی مدل های یادگیری ماشین برای تشخیص سرطان حنجره بر اساس داده های صوتی پرداخته است، نتایج نشان داد که استفاده از مدل SVM برای تشخیص سرطان حنجره می تواند با دقت بیشتری در تشخیص این بیماری کمک کند و ارائه نتایج قابل اعتمادی را فراهم آورد.

متاستازهای جلدی کارسینوم حنجره بسیار نادر هستند. ما یک مورد کارسینوم متاستاتیک حنجره را که به شکل آبسه پوستی در ناحیه باسن بیمار تظاهر کرده است، شرح داده ایم. این بیمار 75 ساله مذکر دچار تغییر و گرفتگی تدریجی صدا شده بود و پس از بیوپسی با تشخیص کارسینوم سلول سنگفرشی حنجره مورد عمل جراحی لارنژکتومی و دیسکسیون رادیکال گردنی قرار گرفت. حدود 18 ماه بعد، متوجه ایجاد توده ای گرم و حساس در ناحیه باسن خود می شود که تدریجاً رشد کرده و بزرگ تر می شود و در نهایت از نظر بالینی به شکل یک آبسه جلدی تظاهر می نماید. پس از برداشت جدار آبسه و ارسال نمونه به آزمایشگاه پاتولوژی کارسینوم سلول سنگفرشی متاستاتیک تشخیص داده می شود. بیمار سه ماه پس از آن فوت می نماید. علی رغم نادر بودن کارسینوم متاستاتیک جلدی حنجره بایستی در مورد هر بیماری که به ضایعه جلدی متعاقب کانسر حنجره مبتلا گردیده است، مورد توجه قرار گیرد.

زمینه: تومورهای حنجره در حدود1.5 % از تمام سرطان ها را تشکیل می دهند. شواهد علمی نشان می دهد که سرطان حفره دهان، حنجره، ریه و مری با سیگار کشیدن رابطه مستقیم دارد. خطر ایجاد سرطان حنجره با افزایش میزان مصرف سیگار، افزایش و طی مدتی که از قطع سیگار می گذرد، کاهش می یابد. هدف از انجام دادن مطالعه شاهد موردی، بررسی شدت تاثیر سیگار در ابتلا به سرطان حنجره می باشد.روش: 176 مورد مبتلا به سرطان حنجره بستری شده در بخش گوش و حلق و بینی بیمارستان های امام خمینی و آپادانای اهواز که از لحاظ آسیب شناسی تایید شده است، برای مطالعه انتخاب شده اند که در طول 15 سال از سال 1390 تا 1384 تحت درمان قرار گرفته اند. در همان زمان تعداد 176 مورد به عنوان گروه شاهد انتخاب گردیدند. پرسش نامه ای حاوی اطلاعات درموگرافیگ، تاریخچه بیماری گوش و حلق و بینی، عادت سیگار کشیدن و حجم مصرف سیگار، نوع تومور، محل تومور و بزرگی تومور در اختیار آنان گذاشته شد. آنالیز آماری با کمک SPSS 16 انجام گرفت.نتایج: با توجه به نتایج حاصله در موردها و شاهدها اختلاف آماری قابل ملاحظه (P>0.05) در جنسیت، وضعیت تاهل، نژاد، میزان تحصیلات، عقاید مذهبی و محل سکونت مشاهده نشد. در مجموع 148 بیمار از 176 بیمار ترکیبات تنباکو استفاده می کردند که 50 مورد بالای 20 نخ سیگار در روز و بقیه کمتر از این تعداد، مصرف می نمودند. میانگین مدت زمان استفاده از سیگار 41.8 سال بوده است. نکته جالب توجه این که از 25 بیمار زن 10 مورد از ترکیبات تنباکو استفاده می نمودند. نوع سیگار مصرفی در 24 مورد، سیگار دست ساز، 67 مورد سیگار تولید داخل و 57 مورد نوع خارجی استفاده می شده است. در گروه شاهد از 176 مورد بررسی شده تعداد 18 مورد سیگاری گزارش شده که متوسط مصرف سیگار آنها 4.8 سال بوده است.نتیجه گیری: کشیدن سیگار فاکتور مساعد کننده در ایجاد سرطان حنجره است. تشخیص ابتلا به سرطان حنجره برای غیرسیگاری ها غیرمعمول است. ترک سیگار بهترین راه برای پیشگیری از بروز سرطان حنجره می باشد.

مقدمه: بررسی های اپیدمیولوژیک نقش اتیولوژیک ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) را در سرطان سلول سنگفرشی حنجره مورد تایید قرار می دهد. در این مطالعه میزان بروز ویروس پاپیلومای تیپ 16 (HPV16) در کارسینوم سلول سنگفرشی و بافت نرمال حنجره مورد بررسی قرار می گیرد.روش کار: این مطالعه در مورد 55 نمونه، 40 مورد کارسینوم سلول سنگفرشی حنجره، 10 مورد مخاط دیسپلازیک و 5 مورد بافت نرمال حنجره به روش مولکولی PCR جهت بررسی حضور HPV16 انجام شده است.نتایج: مخاط نرمال و 10 مورد بافت دیسپلازیک حنجره هیچ کدام آلودگی به ویروس HPV را نشان ندادند. 7 مورد از 40 نمونه کارسینوم سلول سنگفرشی ویروس پاپیلومای انسانی را نشان دادند (12.7%).نتیجه گیری: نتایج به دست آمده نقش اتیولوژیک DNA ویروس پاپیلوما را در کارسینوم سلول سنگفرشی حنجره نشان می دهد.

زمینه و اهداف: کانسر حنجره یکی از شایعترین کانسرهای سر و گردن می باشد. متاستاز کانسر حنجره به غدد لنفاوی گردن یک نگرانی و مشکل عمده در درمان این بیماری برای جراح و مشکل اختلال عملکردی عناصر گردن و زیبایی برای بیمار می باشد. هدف از این مطالعه بررسی میزان متاستاز کارسینوم سنگفرشی حنجره به غدد لنفاوی گردن بر اساس تمایز هیستوپاتولوژیک تومور می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه بصورت توصیفی - تحلیلی بر روی 200 بیمار مبتلا به کانسر حنجره انجام گرفت و میزان درگیری غدد لنفاوی گردن با تمایز سلولی تومور مقایسه شد و داده ها با استفاده از آزمون کای اسکوئر و بوسیله نرم افزار SPSS.15 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: از 200 بیمار در این مطالعه 197 بیمار مرد با میانگین سنی 65.53±7.89 سال بودند. 78 بیمار متاستاز گردنی داشتند. متاستاز گردنی در 2 بیمار با SCC درجا وجود نداشت، 117 بیمار با SCC بخوبی تمایز یافته دارای %10.3 متاستاز گردنی، 55 بیمار با SCC با تمایز متوسط دارای %74.5 متاستاز گردنی، 19 بیمار با SCC تمایز کم دارای 100% متاستاز گردنی، 6 بیمار با SCC بدون تمایز دارای 100% متاستاز گردنی و یک بیمار با تومور ورکوز کارسینوما بدون متاستاز گردنی بودند.نتیجه گیری: متاستاز به غدد لنفاوی گردن در بیماران مبتلا به کانسر حنجره از شیوع بالایی برخوردار است، بطوریکه در مطالعه ما %38.5 از بیماران درگیری متاستاتیک غدد لنفاوی گردن را داشتند که میزان آن با اندازه، محل و تمایز سلولی ارتباط معنی داری دارد.

هدف: سرطان حنجره از شایعترین بدخیم های سر و گردن به شمار می آید که بسته به منطقه جغرافیایی و ریسک فاکتورهای آن دارای شیوع متفاوتی است. این بیماری اصولا بیماری مردان مسن بالای 45 سال محسوب شده و در سنین کمتر از 45 سالگی نادر است. هدف از انجام این مطالعه  بررسی ریسک فاکتورهای سرطان حنجره در بیماران زیر سن 45 سال و بالای 45 سال و عوامل موثر در بروز این بیماری بود.روش بررسی: این مطالعه به صورت موردی شاهدی انجام گرفت و اطلاعات 116 بیمار در فاصله سالهای 1378 تا 1382 مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: در این مطالعه 116 بیمار با تشخیص سرطان بدخیم حنجره مورد مطالعه قرار گرفتند که 91 نفر آنها (4/78 درصد) بالای 45 سال (81 نفر مذکر) و 25 نفر زیر 45 سال (19 نفر مذکر) بودند. در مطالعه حاضر پس از بررسی ریسک فاکتورهای مختلف، تنها چهار مورد سابقه مثبت خانوادگی، وجود رفلاکس ثابت شده، مصرف تریاک و مواد مخدر و سابقه کار در محیط های صنعتی بیش از 15 سال ارتباط آنها با افراد مسن بالای 45 سال و به لحاظ آماری معنادار بودند( 05/P<0) همچنین و نوع پاتولوژی و محل گرفتاری در حنجره در هر دو گروه سنی تفاوتی نداشته است .نتیجه گیری: سابقه خانوادگی مثبت سرطان حنجره، وجود ریفلاکس گاسترو ازوفاژیال، مصرف مواد مخدر و سابقه بیش از 15 سال کار در محیط های صنعتی در بروز سرطان حنجره در افراد زیر 45 سال نقش بارزتری ایفا می کنند.

اهداف: امروزه جراحی لیزری به عنوان یکی از اولین گزینه های کنترل و درمان سرطان اولیه حنجره محسوب می شود و اختلال صدا جزء عوارض گریزناپذیر این شیوه درمانی است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه عملکرد صوتی بیماران مبتلا به سرطان اولیه حنجره پس از جراحی لیزری، با افراد سالم دارای کیفیت بهنجار صدا، به کمک تحلیل آکوستیک و شاخص معلولیت صدا و نیز بررسی همبستگی نتایج این دو ارزیابی در هر یک از گروه ها صورت گرفت. روش بررسی: مطالعه حاضر پژوهشی توصیفی همبستگی و مقایسه ای است که به شیوه مقطعی و با استفاده از نمونه گیری در دسترس به مقایسه عملکرد صوتی 2 گروه متشکل از 60 مرد (با میانگین سنی 5/170±,59/18 سال) مبتلا به سرطان اولیه حنجره و تحت جراحی لیزری به عنوان گروه بیماران و 60 مرد (با میانگین سنی 5/491±,56/68 سال) با کیفیت صوتی بهنجار بدون هرگونه سابقه اختلال صدا به عنوان گروه کنترل پرداخته است. عملکرد صوتی شرکت کنندگان با استفاده از پارامترهای آکوستیک (شامل جیتر، شیمر، نسبت هارمونی به نویز، فرکانس پایه، برجسته ترین قله تعدیل شده سپستروم) و نسخه 30 گویه ای و فارسی پرسش نامه شاخص معلولیت صدا (شامل نمره کل و نمرات خرده مقیاس های جسمی، عاطفی و عملکردی) ارزیابی شد. سپس مقادیر به دست آمده با استفاده از نسخه 20 نرم افزار آماری SPSS، شاخص های آمار توصیفی، آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، تی مستقل و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معناداری 0/05>P موردبررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج نشان می دهد پارامترهای تحلیل آکوستیک و شاخص معلولیت صدا در گروه تحت جراحی لیزری با گروه کنترل تفاوت معنادار دارد (0/001>P). همچنین در گروه بیماران همبستگی معنادار مستقیم بین پارامترهای جیتر و شیمر با نمره کل و خرده مقیاس جسمی، همبستگی معنادار معکوس بین نسبت هارمونی به نویز و نمره کل و نمرات خرده مقیاس های عملکردی و جسمی و نیز برجسته ترین قله تعدیل شده سپستروم با نمره کل و نمرات خرده مقیاس های شاخص معلولیت صدا وجود دارد (0/05>P). به علاوه در گروه کنترل رابطه معناداری بین پارامترهای آکوستیک و خرده مقیاس های شاخص معلولیت صدا وجود ندارد (0/05>P). نتیجه گیری: یافته های حاصل از تحلیل آکوستیک و شاخص معلولیت صدا نشان دهنده اختلال در عملکرد صوتی و کاهش کیفیت زندگی وابسته به صدا در بیماران مبتلا به سرطان اولیه حنجره پس از جراحی لیزری است. همچنین وجود همبستگی معنادار بین نمرات شاخص معلولیت صدا و پارامترهای تحلیل آکوستیک به ویژه تحلیل سپسترال در گروه بیماران بر لزوم توجه به ارزیابی های فرکانس وابسته اشاره دارد. از این رو در مجموع نتایج مطالعه حاضر، بر سنجش همه جانبه عملکرد صوتی، ارایه برنامه های صوت درمانی پس از جراحی و توجه به وجوه مختلف کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سرطان اولیه حنجره پس از جراحی لیزری تاکید می کند.

سرطان حنجره، بیماری افراد مسن بوده و شایع ترین سن بروز بیماری دهه های ششم و هفتم زندگی می باشد. این بیماری در مردان شایع تر از زنان است. شایع ترین عوامل خطر برای پیدایش بیماری مصرف سیگار و الکل می باشد. جهت تعیین سن ابتلا به سرطان حنجره در کرمان یک مطالعه در مدت 6 سال از ابتدای سال 1375 تا پایان 1380 انجام شد. به این منظور 98 مورد بیمار ثابت شده سرطان حنجره که 83 نفر مرد و 15 نفر زن با میانگین سنی 12.9±57.5 سال بودند وارد مطالعه شدند. این بیماران بر حسب اعتیاد به تریاک به دو گروه معتاد و غیر معتاد تقسیم شدند. میانگین سن افراد معتاد به تریاک  55.1±12.1و میانگین سن افراد غیر معتاد 12.8±65.6 سال بود (P=0.0001)همچنین از مدل کاپلان مایر جهت مقایسه خطر تجمعی نسبت به سن برای دو گروه استفاده شد که خطر تجمعی ابتلا به سرطان حنجره در سن مشابه برای افراد معتاد به تریاک بیشتر بود. تعداد بیماران زیر 40 سال که در آمار بین المللی کمتر از 2% گزارش شده است، در بیماران مطالعه حاضر 6.5% بود که همه آنها معتاد به تریاک بودند. در ضمن تعداد نخ سیگار مصرفی و مدت مصرف سیگار نیز به طور معنی داری در افراد معتاد کمتر از غیر معتاد بود .تعداد نخ سیگار مصرف روزانه در بیماران معتاد 7±21.5 و در افراد غیر معتاد31.5±9.5  بود (P=0.001) مدت مصرف سیگار در گروه معتاد 11.1±25.2 سال و در گروه غیر معتاد 11.9±37.4 سال بود (P=0.0001) بنابراین به نظر می رسد که میانگین سن بیماران مطالعه حاضر نسبت به میانگین سن بیماران در منابع جهانی پایین تر است که احتمالا می تواند ناشی از مصرف تریاک باشد. با توجه به این که شایع ترین عوامل خطر برای پیدایش سرطان حنجره مصرف سیگار و الکل می باشد، در بیماران معتاد به تریاک با وجود مصرف سیگار کمتر از نظر تعداد نخ سیگار مصرفی و مدت مصرف سیگار نسبت به افراد غیر معتاد و نبودن سابقه مصرف مداوم الکل سن ابتلا به سرطان حنجره پایین تر از افراد غیر معتاد بود که می تواند ناشی از مصرف تریاک به صورت استنشاقی باشد.